buz-dokuz

Benjamin button sampiyonsip

2009-02-24T12:51:00.005+02:00

Heheheheh bunu hox yapmis, surda.

Quino

2009-02-07T13:31:00.005+02:00

Bir suredir takip ettigim cankus blog ters meditasyon'da gordum, tam adi Joaquin Salvador Lovado olan Arjantinli karikaturist Quino pek guzel karikaturler ciziyormus. Bazilari Levent Kirca tadi verse de, genel olarak sevdim. Cizgileri de nasil sade nasil guzel. Ters meditasyon'daki su ve su yazilardan karikaturlerin bir kismina bakabilirsiniz. Yandaki karikaturu buyutmek icin de ustune tiklayiniz ciciler. Haydi bakalim.

Genciz O Zaman

2009-02-06T00:39:00.003+02:00

Yavrum Corc ya. Rahmetli, laf sokmayi severdi. Onun disinda ucmayi da severdi. Rest in Peace der samimiyetsiz gavur. Sen benim sarkilarimsin Corc. Gunduzumde gecemdesin, calinmasin soylenmesin, diymi ama? Dinlemeyen kalmasin, haydi bakalim. Dinlerken sozlerine bakmak isteyen suraya tiklasin.

The Idiot Test

2009-02-06T00:23:00.005+02:00

Maksat vakit gecirelim. Sacmasapan bi zeka testi bu, embed edemedim, o yuzden suraya tiklayip ulasabilirsiniz. Baslikta da var link.

Free Thinking Cat Shits Outside the Box

2009-02-05T23:30:00.002+02:00

Hahahahah, hastasi oldum bunun. Bayaa onceden (2003'te) cikmis bisey, stumble'dan buldum ben de. The Onion'dan aldim, surda var.

Simitci Kahveci Gazozcu

2009-01-24T03:20:00.006+02:00

Hahahaha, super olay. Oluyor Boyle Seyler'de, surdan aldım. Orasi da cok guzel bi yer, okuyorum hep. Surekli kufur ediyolar, okuyacaksaniz soyliyim ama onceden. (Bu templeyt de ne bicim oldu arkadas, duzeltiyim artik bi ara.)

Edi: Ohh.

Ozet

2009-01-17T14:28:00.007+02:00

Yukseklisans, doktora vesaire bisey yapmamama ve akademik olaylar ile ilgim olmamasina ragmen phdcomics'i izliyor ve bilgisayar basinda guluyorum efenim, bakiniz izleyiniz siz de, guzel bi olay.

Cuttlefish

2008-12-28T04:04:00.004+02:00

Ahirda Tanistik

2008-12-27T23:11:00.003+02:00

ezka yapti, surda.

Kucuk Bir Ask Masali

2008-12-27T21:40:00.002+02:00

1985 yilinda Sezen Aksu ve Ozdemir Erdogan'in yaptigi duet. Ses biraz daha kaliteli olsa tam super olurdu ama olsun. Sarki sahane.

Bu da ayni sarkinin Seden Gurel ve Keremcem (kérencen!) tarafindan soylenmisi, sallamiyosam 2 yil once falan cikti. Usendim bakmaya. (Videoyu goremeyenler icin tunelli link)

'sup

2008-12-18T15:54:00.001+02:00

Dogal Yasam Parki

2008-12-09T22:29:00.012+02:00

Sevgili kozmikler, evet sonunda Izmir'deki Turkiye'nin ilk dogal yasam parki oldugu soylenen Sasali Dogal Yasam Parki'na gittim. Oncelikle sunu soyleyeyim, afferin lan! Hangi yigit bu yatirimi fisteklediyse cok tebrik ederim, saahane bir yer olmus. Esssek gibi kocaman, hayvanlar istedikleri gibi geziyor dolaniyor, cok sevindim.

Tabii simdi olay "dogal yasam parki" olunca, gezmeye gelen insanlarin "aman bi hayvan da goremedik be" serzenisleri artiyor; cunku burasi hayvanat bahcesi gibi sadece hayvanlari teshir etme amaciyla kurulmus bi yer degil. Mesela kedigillerin (hepsinin degil tabi, iste aslan, kaplan, puma, cita, leopar, jaguar) bir arada yasadiklari bi kisim var. Koccaman alan, etrafinda teller var. insanlarin bakmalari icin yapilmis kucuk camlar var. Alanin icinde de iste agaclar, kayalar, cimlik alan falan var. Gittin mesela oraya, hava guzelse, hayvanlarin da cani isterse, disarda dolasirlarsa gorup izleyebiliyosun. Hayvanat bahcesinde olsalardi 3 metrekarelik bir alanda sessiz sessiz oturuyor olurdu canim hayvanlar, sen de istedigin zaman gittiginde orda onu gorebilir, suratina gazoz atma mesafesinde onu izleyebilirdin. Burada mesela ben baya bi uzaktan gorebildim, bi aslan ve bi pumayı.

Ayrica, Sasali Dogal Yasam Parki'na ulasim cok zor. Cigli'ye giderken Karsiyaka sapagindan biraz sonra yol Sasali'ya dogru ayriliyor, ordan cevre yolu gibi biseye cikiliyor. Daha sonra bi 10 (belki de daha fazla) kilometre falan gidilip oyle variliyor. Karsiyaka iskele'den servisler var, arabasi olmayan vatandas o sekilde gidip gelebiliyor. (- Vahaay, arabam var diyosun?)

Bugun bayram olmasindan kelli gidis ve donus yollarinda (ve tabii ki parkin icinde) korkunc bir kalabalik vardi. Sasali'ya gitmek ve gelmek zaten uzak oldugu icin cok cok zahmetli oldugundan, tavsiyem en azindan haftaici veya en azindan sabah erken saatte gelinmesi, obur turlu insanin sinirleri yipraniyor cunku. Ayrica hava sogukken de guzel olmuyor; cunku malum hem hayvancegizler disarda gezinmiyor hem de sogukta insanin her yeri dolasip gezesi gelmiyor, oysaki gorulecek bi suru sey var. Hava sicakken gelin.

Bi de, bu dogal yasam parkina gelirken yaniniza suyunuzu, yiyeceginizi aliniz; zira icerideki kafeteryalar cok pahali. Yiyecek, icecek, sigara (satan yer yok, parkin yakininda yerlesim yeri falan yok cunku), hatta durbununuzu alin gelin. Tabi ya, durbun.

Heh heh heh, rezil fotograflari ben cektim. Papaganlar ve lemuru Tropik Merkez diye bi yer yapmislar, orda cektim. Sagdaki papagan surekli kafasini sallayip deli gibi ciglik atiyordu ahahah. Lemur da super sirin, aslinda 5-6 tane lemur vardi, bir arada cekmek istedim ama cok hareketli mahluklar oldugundan yakalayamadim, ehah (Bu kadar lemur demisken bir internet efsanesi olan dramatic chipmunk ve dramatic lemura da bakalim). Bunlar disinda, ımm, disarda gezinirlerken rahat rahat gorebildigim hayvanlar: keci, deve, ayi, kurt, leylek, ordek gibi bilumum kuslar. Aa ayrica, Bahadir icin de temsili mi gercek mi oldugunu bilemedigim bi mezar yapmislar, hos olmus. Bahadir'dan sonra gelen sevimli fil Begum'u ise goremedim, herhalde hava soguk diye iceri almislar sabiyi.

Maymunlari da kucuk bir odanin icinde gorebildim, muhtemelen yine havadan dolayi. Ah havalar bi isinsa da o maymunlari koca alanda atlayip ziplarken gorsek, cekirdek versek yeseler. Hatta sigara versek icseler. Yaani onu diycem, Izmir'deyseniz gidin bi ara bu dogal yasam parki'na, super olay.

Show Me

2008-11-28T02:02:00.002+02:00

Su anki ruh halime uygun sarki, guzellerguzeli Show Me, John Legend'dan geliyor: (sozleri)

Semazen

2008-11-26T01:01:00.003+02:00

Hahahah, of super bisey. Semazen donerken kendinden geciyor. Nasil bir husudur, nasil bir ilahi asktir ya rab. Bakiniz, geberiniz. (Goremeyenler icin tunellisi)

Ya isini iyi yap ya da give up

2008-11-25T20:38:00.001+02:00

by argarad (bobiler'deki facebook anomalileri)

Alright George

2008-11-22T22:57:00.002+02:00

Disarda deli gibi yagmur yagiyor. Pencerede panjurlar oldugu icin patırpatırpatırpatır gibi sesler geliyor. Uyuyor olsan sinir eder, uyutmaz; ama biseylerle ilgilenirken guzel oluyo, hosuna gidiyo insanin. Kedi gibi oluyosun. Ben de hala Turkce karakter kullanmiyorum arkadas bu blogta. Yine template degistirme, hicbi template'i begenmeme gibi ruh haline girersem diye kullanmiyorum. Siciyo cunku Turkce karakterli olunca. Bakiyosun, bi tane templeyt goruyosun, hastasi oluyosun ama hop, Turkce karakterden dolayi olmuyor. Sinir bozucu bi olay.

Universiteden sonra bi sekilde yurtdisina acilmis, oralarda yukseklisans, doktora yapan, calisan kisilere bakiyorum. Iste bloglarini veya sozlukte yazdiklari seyleri okuyorum yani. Nasil ozeniyorum, kiskaniyorum anlatamam. Ne guzel ya, kilometrelerce uzakta, cok daha super sartlarda yasiyor insanlar. Muthis. Turkiye'de yasamaktan buyuk zevk alsam da (anadil abi, anadil gibisi yok. insan turkce saka yapabilmek istiyor. Yolda falan yururken icerigi ne kadar igrenc beyinlerden cikarsa ciksin Turkce konusmalar duymak istiyor. Istiyorum.) cok uzaklarda, tek basina (ama yapayalniz, hiiic kimse yok) yasamak da cazip gelmiyor degil. Ama bi yandan da, cok zor sanki bunu yapmak. Uzaklarda yasayan insanlar sanki benden bi sekilde ustunlermis gibi hissediyorum, cok kotu bi duygu bu. Liseden tanidigim bi kiz var mesela, o zamanlar tanidigim en duz insanlardan biriydi. Simdi Amerikalarda calisiyor ediyor. Benim neyim eksik lan. Bi kere ben hala universiteyi bitiremedim. Bitirdigim zaman da, diyelim yurtdisinda yukseklisansa falan basvurdum (atiyorum), veya iste Turkiye'de is ariyorum, karsima cikan herkesin "Ne? 6 senede mi bitirdin? Oha, hayatta alamam seni ise/yukseklisansa. Aptalsin abi, yuru git allahaskina. Bi de gelmis basvuruyor, hah hah hah!" diyerek beni asagilayacagini dusunuyorum. Madem oyle, niye bu kadar uzattim? Ne bileyim arkadasim, calismadim, sorun olmaz sandim, bi farki olmaz sandim. Meger oluyormus. Hiiic guzel bisey degilmis. Zbank diye tekrar 18 yasima donsem, okulu hemen bitirirdim. Hemen. Simdi cok yoruldum. Liseyi bitirdigimden beri 6 yil gecti, daha hicbisey elde edemedim. Ama yine cok uzgun degilim. Daha her sey bitmedi olm! (Bak bak, karamsarliga bak sen. Ne bitecekti ki zaten, daha 24 yasindasin be? Her seyi yikip bastan hayat kursan kurulur. Manyaga bak)

Cilginlar gibi asik olup "Tamam artik olay budur, bir insan daha da mukemmel olamaz. Bunu alicam ben, goturucem, benim olcak hep. Evet, sevgililik olgusu burda bitmistir, hadi bakalim kapattik" dedigim bi kisi vardi. Onun kısacik bi sure icinde hayatimdan cikip gidisini izledim ve sonsuza kadar birlikte olamayacagimiz gercegini buyuk bir zorlukla, aglayarak, sarhos olarak, kilo alarak, sinifta kalarak kabullendim. (Kabullendim dimi? Sanirim evet.) Cok zor oldu, geberdim.

Erasmus'la seneye Avrupa'lara gitmek istiyorum. Gidersem super olur, gidemezsem de sorun degil, 2010'da Haziran'da okulu bitiririm. Olmadi Eylul'de. Muhtemelen Eylul'de. Hemen calisir para kazanirim, burslarimi falan odedikten sonra kendi evime cikarim. Televizyon izlerim. Bi ara Olimpiyatlara ve Paul McCartney konserine giderim. Donuste Paris, Lizbon, Viyana. Ne guzel oldu bak hayat. Guzel evet. Mutluyum simdi. Burasi dunyanin en skindirik gunlugune donustu; ama kim takar, iyiyim abi ben. Baska da hicbi seyin onemi yok. Bunca yildan sonra kendimi Kimya sinavi ve 27 sayfalik cevirinin ortasinda iyi hissettim, mutlu oldugumu fark ettim. Daha ne olsun. Ohh.

Kedi Kafasi

2008-11-13T17:58:00.003+02:00

(Eveet, hepimiz youtube'a bi sekilde girebildigine gore embedde bir sakinca gormuyorum.) Abi, ne bicim kedi bu ya, ahhahahahah, geberdim gulmekten. Hayvanoglu, ne bicim bakiyor lan kafasini egip. Ahahahadas super. (Burda)

Konusmak Yok Yola Devam

2008-11-12T23:17:00.006+02:00

Simdi sevgili kozmikler, biz bu aksam canim arkadasim Isil'la disari ciktik. Bu postun konusu (evet artik "post" yaziyoruz abi, yazi, metin falan degil. Ayi postu gibi dusun, post.)kendisinin ne kadar cankus, ne kadar cancis badis bir insan oldugu, kendisini ne kadar sevdigim veya birlikteyken ne kadar super vakit gecirdigim degil, bunlar ayri bir "post" konusu ehahm. Bugun disardayken karsimiza cikan enteresan kisilikler.

Karsidan karsiya gecicez simdi baya kalabalik bi caddeden. Bu esnada da Isilcigim bana biseyler anlatiyor, konusuyoruz. Birden yanimizda iki adet bisikletli adam bitti ("iste o adamlar!"). Biz konusurken yayalar icin yesil yandi (yesil for yayas) ama biz hemen o salise fark edemedik. Bisikletli adamlarin da acelesi varmis, arkamizdan bize seslendiler, ama o ne seslenis, o ne hitabetti yarab: "KONUSMAYI BIRAKALIM, yuruyelim". Oh beybi.

Sonra efendim, bi yerde beslenmek icin oturduk, siparislerimizi verdik neyse. Beklerken kahramanimiz cilgin garson elinde bir adet cappy meyve suyu ve pipetle geldi. "Buyrun" dedi. "Bizim degil bu" dedik. "Ha oyle mi" gibi bisey dedi, "evet biz istemedik meyve suyu, kola istedik" dedik. "OLABİLİR" dedi.5 saniye kadar sessizce bakistik. Garson meyve suyu ve pipetini alip karanlikta kayboldu. I miss you garson.

Oh may

2008-11-09T01:30:00.002+02:00

Bakalim, baktiralim. Sen cok yasa grooveshark. Yuklenme suresini uzatsa da, deger diye dusunuyorum, su guzellige bak.

Mac Arthur Park

2008-11-07T21:06:00.003+02:00

Simdi bak, huzunlu sarki (slow parca eet) dinlemekte hicbir sorun yok aslinda. Korkunc bir ask acisi sonrasinda yıllar once ben dunyadaki tum huzunlu sarkilardan vazgecmistim, tumunden bak; bunun icinde i know it's over da var, yaz yagmuru da var. Duydugum saniye icime sikintilar bastigi ve bu duygu da gunumu bok ettigi icin hepsini biraktim. Dun otobuste radyo dinlerken dance me to the end of love'a denk geldim, bak bak, normal huzunlu bi sarki da degil. Bu sarkiyla ilgili duygularimi, dinlerken kurdugum hayalleri anlatmak istemiyorum tabi ama iste anladik degil mi, cok onemli bi sarki benim icin. Neyse, uzun suredir yaptigim gibi duyar duymaz degistirmedim nedense, durdum dinledim. Gozlerim doldu, uzuldum ettim. Sarki bitti, ama ben iyiydim. Yani eskisi gibi tum gunum mahvolmadi, o an icin biraz uzuldum sadece - ve, cok acayip olm, ozlemisim sanirim oyle hissetmeyi. Acidan zevk almak mi bu? Oyleyse de oyle anasini satayim. Cok cok uzun suredir kendi istegimle oturup uzulmemistim, bunu hep ertelemistim, uzulecegimi anladigim an hemen kacmistim baska biseylerle ilgilenmistim. Uzatmayayim, megerse lazimmis bu. Sevgilimizden falan ayrildik diyelim, hemen kendimizi lunaparka, alisverise, ise guce (neyle oyalanıyorsak artik ona) vermeden once bi miktar da olsa huzunlu sarkilar dinleyip, hatta icip sarhos olup aglamak gerekliymis, insan zehrini atiyormus be. Yemin ederim rahatladim. Mesela babam oldukten sonra gorursem uzuntuden gebereyim diye cektirilmis bi fotografi var babamin, salonda duruyo. Zaman zaman "onu kimse gormeden kaldirip atayim, elim degmisken babaannemlerin resmini de atayim da gorunce ikide bir aglamayayim lan" diye dusunuyordum ama dun vazgectim. Bi miktar (cosmadan tabi, aylarca degil) resimleri etrafima dizip huzunlu sarkilar dinleyip, aglayip bagirdiktan sonra babami, babaannemi, sevgilimi, neyse artik o huzun kaynagi onu daha sonra sevgiyle hatirlayabilirim. Huzunlu sarki duyunca panikle sarkiyi degistirip acele bi sekilde neselenmeye calismaktansa, boyle daha guzel lan. Huzur doldum, gercekten. Bunu yazmaya da MacArthur Park'i dinleyip karar verdim.

Puremurder

2008-11-03T22:25:00.002+02:00

-Sanki blogu milyonlarca kisi takip ediyormus edasiyla-

(Bogaz temizleme)

Efenim, puremurder benim canim arkadasim olur. Garip gurup bir nick secmis kendisine, olsun aldirmayin, okuyun blogunu, iciniz acilir, valla (Gerci belki super biseye gonderme yapiyodur nickiyle, hic bilmiyorum). Oncelikle kendisine tozlu new post butonuma tekrar el surmemi sagladigi icin tesekkurler ederim (Ba ba ba, ciddiyete bak). Bugunku postumuzda size bu insan evladi ile olan iliskimden bahsedecegim, yani bi miktar kisisel ve sikici bir yazi olacagindan dilerseniz geciverin baska bi yere.

Yillaar yillar once cocukken tanistik kendisiyle. 7 yil boyunca ayni okulda okumamiza ragmen anca son 2 yilda bi miktar yakinlasmistik. Bu zamandan once bi kere lisedeyken sey yapmisti, saclarini kestirmisti kisacik. O gun de sabah ilk derse gec kalmisti. Ben okula sehrin obur ucundan servise binip geldigimden dersten dakikalar once okuldaydim tabi, neyse konu bu degil. Ders basladiktan 5-10 dakika sonra kisacik saclariyla kapidan iceri girdi. Ben "Vay vay vay ulan cesarete, asilige bak, sen hem saclarini kestir hem de derse gec kal (Butun sinif ona bakiyordu cunku), hey masallah. Bana kalsa, gerci ben asla saclarimi oyle kestirmeye cesaret edemem, diyelim ettim, sabahin korunde okula gelir arka siraya sinerdim, mumkun oldugunca az kisi gorsun diye. Kiza bak bi de gec kalmis, vay vay vay." diye dusunmustum, ortaokulda oldugum ve denyolukta altin cagimi yasadigim icin.

Bi de cocukluktan hatirlayabildigim bi tane daha ani var, anlatiyim mi nolaaar. Ehm, evet. Yas o zaman 12, ortaokul hazirliktayiz. Yillar sonra kendine puremurder diyecek olan bu insanla ayni siniftayiz. İngilizce dersindeyiz, hoca yarak kurek oyunlar oynatıyor. Hatta cuma gununun son dersiydi hatirliyorum, o dersin son yarim saati mi ne hoca ders yapmayi birakir bahsi gecen oyunlari oynatirdi, neymis haftanin stresini atiyormusuz, bak sen. Sanki plazada calisiyoruz da sistemin carklari arasinda bogulduk anasini satayim. Neyse iste (uzattikca uzatirim, huyum bu), oyun su: siniftaki herkes masanin ustune yatiyor, yani kafasini koyuyor, gozlerini kapatiyor, ve basparmagi havada olacak sekilde elini siranin ustunde konumlandiriyor. Herkes bunu yaptiktan sonra hoca birisini seciyor, bu caktirmadan kalkiyor mu napıyor, sinifta gezinmeye basliyor. Sonra basparmagi havada, kafasi siraya gomulu sekilde embesil gibi yatan sinif arkadaslarindan birini secip onun basparmagini 1-2 saniyeligine tutuyor. (Birkac kisiyi seciyor da olabilir, emin olamadim simdi). Daha sonra kendisi de yerine oturuyor. Hoca herkese gozlerini acmalarini soyluyor. Kimlerin basparmagi tutulduysa onlar kimin tuttuguna dair tahmin yurutuyorlar. Hicbirr anlami yok, dunyanin en skindirik oyunu ama o yasta deli gibi heyecanlaniyoduk, mallik iste. Iste bu oyun esnasinda puremurder denen kisi birinin parmagini tutmus ve parmagi tutulan kiz da "puremurder'di, cunku eli terliydi" demisti. Ben yine hayretler icinde kalmis, "Cus be nasi tahmin ettin elinin terinden arkadas, sevgili misiniz nesiniz allah allah" diye dusunmustum. Iste bu da boylesine gereksiz, gotum gibi bir anidir.

Puremurder ile ilgili aklima baska bikac sey daha geldi ama sonra devam edicem, bekleyiniz, gozleyiniz.

İşte o goruntuler!

2008-07-13T15:31:00.004+03:00

Yine gereksiz bilgilerle karsinizdayim sevgili kozmikler. Bakınız, youtube'daki ilk video 23 Nisan 2005 tarihinde (hatta saat 20:27'de) jawed adlı kullanici tarafindan yuklenen me at the zoo adlı videoymus. (via)

American Boy

2008-06-01T17:07:00.003+03:00

Dinlemeyen kalmasin, haydi bakalim. Estelle, Kanye West'e yanaşmış söylüyor: American Boy.

American Boy Video

Lobb

2007-11-02T23:17:00.000+02:00

Bu resim son zamanlarda pek bir popüler. Ben de tekmetokat aracılığıyla i am bored'da gördüm. Mesele şu: resme bakıyorsun, kadını saat yönünde dönerken görürsen beyninin sağ lobunu daha çok kullanıyorsun, yani yaratıcı yönün gelişmiş demektir; kadını saat yönünün tersine dönerken görüyorsan beyninin sol lobunu daha çok kullanıyorsun, yani mantığa nispeten daha yatkınsın demektir. Ben sürekli bir sağa bir sola dönerken gördüm nedense. "Onlar saylanmaz, ilk baktığında ne gördün?" diye ısrar eder üstüme gelirseniz, saat yönünün tersine dönerken gördüm arkadaşım.

Boş boş şeyler işte. Bakın bakalım.

Mrs. Bean

2007-09-21T21:05:00.000+03:00

Diğer albümlerini çok fazla dinlemedim; ama The Essex Green'in (sağda solda gezinen şarkılar, toplama EP'ler dışında) ilk resmi albümü ("release"i evet), 1999 tarihli Everything Is Green süper albüm (yaşasın elephant six). Uzun uzun değerlendirmesini yazmayı becerebileceğimi sanmıyorum, uğraşamam da zaten. Albümde en çok sevdiğim şarkı, tatlı şarkı:

The Essex Green - Mrs. Bean

Sarı Sarı

2007-09-21T00:42:00.000+03:00

- Artık lütfen hiç kimse "giderkene", "izlerkene" şeklinde şeyler söylemesin, üzülüyorum. "Giderken" deyiverin, lütfen. Geçen gün konuşurken benim de ağzımdan çıktı, çok utandım. Yapmayalım.

- Bugün öğlen evden çıktım, Tansaş'a gidiyordum. Tansaş'a gitmek için çocukların futbol oynadıkları bir meydandan geçmem gerekiyor. Bu meydan cadde üstünde değil, ama caddenin bir kısmı görünüyor meydandan geçerken. Her neyse, meydandan geçerken fren ve ardından cam kırılma sesi duydum. Hemen caddeye baktım, bir adet araba diğerine çarpmış. Saniyeler içinde bi sürü adam dükkanlarından arabalarından çıkıp oraya koşturdu (Etrafta gizlenmiş bir sürü adam varmış. Görünenler 30 kişiyse, binaların içinde gizlenmiş, dışarı çıkmak için bir olay olmasını bekleyen 80 kişi varmış.) Ben de durdum oraya bakıyordum. "Gitsem mi acaba oraya doğru?" diye düşündüm, sonra saçma geldi, gitmedim. Tansaş'a doğru yürümeye devam ettim. Gidip ne yapacaktım? "Çok güzel çarpmışsınız bravo." "Sağolun." "Oo ön taraf tamamen gitmiş, buradan 5 milyar hasar çıkar, ha?" "İşte yaptık bişeyler."

Bi de bu durumdan nefret ederim ben. Otobüste falan giderken yolda bişey görülür (illa kaza olması şart değil, bir kavga olur, bişey olur), yolcuların hepsi o tarafa döner bakar. Niye bakıyosun? Adam kaza yapmış, her yer cam kırıkları, birkaç yaralı var, ee? O kaza yapan adam ne biçim sinir oluyordur ona bakan insanlara. Şimdi götümden sallıyormuş gibi gözükeceğim; ama bunu bir yerlerde okumuştum. Birisi (sanırım İstanbul'da, yani oranın trafiğiyle ilgili) bir araştırma yapıyor, buna göre trafiğin yavaşlamasının/kilitlenmesinin en büyük sebebi kazaların sayısının fazlalığı değil; kaza yerinden geçen kişilerin kazaya bakmak için yavaşlamaları veya kazaya bakarken onların yaptıkları kazalarmış. Her an görebileceğimiz bir şey değil tabi birbirine girmiş arabalar, alnından kanlar akan insanlar; ama yine de kendini tutup kafayı başka yöne çevirmeyi daha mantıklı buluyorum. Bakma arkadaşım!

- Parasının hesabını bilmeyenlerin önde gideniyim, bi kere bunu söyleyeyim. Bahsetmek istediğim şey bununla zıt biraz. Şimdi diyelim gittik markete, aldık bişeyler (evet, hayatımda olan en ilginç şey Tansaş'a gitmek), kasaya gittik, hesap 20,73 YTL tuttu. Nakit olarak ödüyorsak bizden 20.75 isteniyor, biz de 3 kuruş veremeyeceğimizden (piyasada dolaşan 1 kuruşluk demir paralar var elbette; ama kimse uğraşmıyor.) 75 kuruşu veriyoruz. Noldu? Bişey almadığımız halde 2 kuruşumuz boşa gitti. Başka bir gün 3 kuruşumuz gitti. Her gün böyle 2 kuruş kaybetsen, haftada 14 kuruş, ayda 56 kuruş, yılda 672 kuruş, yani 6.72 YTL boşa gitti. Düşününce, 1 yılda 6 lira kaybetmişsin nedir ki, nelere harcamıyoruz o paraları, vesaire. Ancak parayı havaya atmış olma düşüncesi beni sinirlendiriyor. Bu yüzden artık atm kartıyla, kredi kartıyla bişeyle yapalım alışverişlerimizi. Olmadı yanımızda 1 kuruşluk paralar taşıyalım. Bir kuruşlardan korkmayalım. Sarı sarı, valla bak, çok güzel.

- Jamie Cullum sana sesleniyorum, yenilerden aklıma gelen ilk cazcı sensin, Being for the Benefit of Mr Kite'ı da güzel coverladın, biraz da o yüzden sana sesleniyorum, lütfen Till There Was You'yu coverla. Beatles'ın caz düzenlemesine en yatkın şarkısı bile olabilir, allahaşkına bi dene. Öpüyorum.

Kırmızı Butona Basmamaç

2007-09-03T02:46:00.000+03:00

Iamboredr'da gördüm ve görmeyen kalmasın istiyorum. Beceriksiz olduğumdan embed de edemedim (embed edememek, hem de dedeman otelinde.), o yüzden direktoman link vereceğim. Neymiş, "kırmızı butona basmayın". İnsanın basası geliyor tabi, hem işim gücüm gücüm yok, hem de sen "basma" diyosun. Basıyorum. Basmayın.

Mange du Kebab

2007-08-09T20:22:00.000+03:00

Biraz once televizyonda ana haber bulteninde gordum bunu, Paris'te kebapci olarak calisan bir Turk, Mange du Kebab (Kebap Ye) diye bir sarki yapmis. Adam dukkanin icinde sarki soylermis zaten, sonra musterilerden biri mi fark etmis; yoksa amator klibin internette cok izlenmesinden sonra mi fark edilmis, unuttum simdi; bi sekilde stüdyoya gidilip bu sarki kaydedilmis ve yakinda single halinde cikacakmis. Sarkinin icinde Turkce sozlu hiphop vokal de var, buyrun eglence dolu deforme pop muzik:

Para Vermeden de Duduk Calinabilecek

2007-07-11T20:28:00.000+03:00

Denizli'de Hasan Cetin adinda bagimsiz bir aday varmis. Akil almaz vaatler sunarak diger milletvekili adaylarinin vaatleriyle dalga gecmis, bayildim. Bakiniz en begendigim birkac tanesi soyle:

- 1 lt. mazot alana 1 YTL para verilecek.
- Basamakta durulacak, otomatik kapi carpmayacak.
- Yazlar ilik ve yagisli, kislar kurak olacak.
- Size sari laleler alacagim cicek pazarindan.

Daha bir suru var, rica ederim okuyun: vatan gazetesi, denizlili.net. Ahahah, hay allah.

Incem!

2007-07-05T01:14:00.000+03:00

Gidilebilcek bir suru konser varken, ben gecen hafta tatil icin Antalya'ya gittim (bu blog da neye evriliyor hic bilmiyorum artik). "Aileyle cikilan tatil sikicidir hacu" konsepti cercevesinde nasil aksamlari sakin Lara caddelerinde gezinip cay ictigimden bahsetmek istemiyorum (oh Lara'yi sikistirdim araya en azindan). Aslina bakarsan (okuyucuyla samimiyim, ayrica evet; bir yigin "okuyucu"m var.) tam olarak nelerden bahsedecegimi de bilmiyorum, cogu zaman oldugu gibi.

Rabbim Antalya'da calisan dolmuscuya sabir versin. Gectin direksiyona, gidiyosun normal. Agzina sican bir sicak var tabi, o farkli bir konu; ama cok da farkli olmadigindan uzun uzun islemek istemiyorum bunu. Elini minibuse binme vaadiyle kaldirip seni durdurun neredeyse her yolcu sana "x'ten gecer mi?" diye soruyor. Herkes mi turist arkadasim bu sehirde? Bi de gunduz saatlerinde cok az kisi Devlet Hastanesi'ne veya Vergi Dairesi'ne gitmek istiyor. Sorulan yerler genelde ayni sekilde, varsa yoksa "Shina Beach'ten gecer mi?", yok efendim "Konyaalti'na gidiyor musunuz?" Soyle oldu mesela, yasli bir teyze dolmusu durdurdu.

- Evladim Lara'ya gidiyo musun?
- Neresine teyze?
- Iste Lara'ya.
- Neresine gidiceksin sen Lara'nin?
- Denize iste.
- Eh!

Etrafta dolasan kadinlarin, mutlaka askili "body"lerinin omuzlarindan fiskiran bir bikini ipi, olmadi bir plaj cantasi, biseyi var. Sahane. Ha bi de, dolmuslarin numaralari var (Izmir'de yasadigimdan bilmiyorum; burda yok, baska nerde var bilmiyorum. Benim bildigim dolmusun adi gittigi yerdir, "guzelbahce dolmusu"dur, falan.) bir de. Ulasimla ilgili bir diger ilginclik de, ki bunu yerel halkin samimiyetine veriyorum (eskiden kabaligina verirdim, gecti simdi): kullanilmayan otobus duraklari var. Normal dolmus durdurur gibi istedigin yerde durdurup binebiliyorsun otobuse. Ayni sekilde "incem!" deyip istedigin yerde inebiliyorsun; kentkart, akbil veya ego benzeri bir uygulama yok.

Dis gorunusum itibariyle Alman irkindan oldugum izlenimine kapilan bir kisiye rastlamamistim daha once; ancak soyle sacma bir sey oldu: Yolun kenarinda durmus, otobus bekliyordum. Yanima bir araba yanasti, direksiyonda alabildigine sari - beyaz (iste o Alman olabilirdi bence) bir adam, yaninda aslinda en az adam kadar sarisin oldugu belli olan; ancak saclarini siyaha boyatmis bir kadin vardi. Kadin Almanca bir seyler sordu bana (evet, Almanca oldugundan eminim). Turkce olarak "bilmiyorum" dedim ve bunu el kol hareketlerim olsun, yuzumdeki saskin ifade olsun, bununla destekledim. Kadin daha sonra bariz bir Rus aksaniyla "Turkce konusuyor musunuz?" dedi. Oyle de bir kultur mozayigi. Bir garip oldum, onyedi dil bilip hangisinde konusacagina karar verememis bir akademisyen gibi hissettim kendimi. Allah kahretmesin, hep boyle oluyor. Karsima somut bir ecnebi cikinca panikleyiveriyorum.

Bir de sey, saganagi bilemem; ama yagmur ciseledigi sirada deniz gercekten de sicak oluyor. Temel fizik ve coğrafya bilgilerimi birlestirip aciklamaya useniyorum su an bu olayi, belki psikolojik bile olabilir. Hakkaten de, annem oyle dememis olsa belki "aa sicak valla" demiycektim. Eah, oyle yani, deniz sicak. Antalya'da dalgali oluyor hep bi de (genellemede cigir actim). Iyi geceler.

(Fotograflar: 1, 2, 3)

Debra

2007-06-08T13:50:00.000+03:00

Madem Pitchfork'un Feist roportajini cevirdim, oyleyse neden bunu tum dunyaya duyurmuyorum ki, degil mi? Evet.

Cevrimici

2007-05-25T14:02:00.000+03:00

Cevirmenlik kadar rahat meslek yok, onu anladim ben. Ne zamandir ceviri yapmiyordum, yeniden basladim, iyi oldu. İstedigim zaman yatiyorum, istedigim zaman kalkiyorum. Hic kimsenin keyfini beklemiyorum ya da gereksiz konusmalarini dinlemiyorum. İstersem gunde 3 saat, istersem 12 saat calisiyorum, yemek aralarini ben belirliyorum, super. İs arkadasim yok hic; ama olsun. Harika bir isim var.

(fotograf)

250 kontor

2007-05-07T21:27:00.000+03:00

Social engineering hikayeleri hep eglencelidir; ama herkes teker teker muhtesem ve super-durust oldugu icin bu hikayeler cogunlukla bir arkadasin basina gelir, veya anlatilirken "ahah, ne denyoymus o da canim, buna kanilir mi" denerek martiniden bir yudum alınır. (Kemeralti kebapcisi tonlamasiyla) Buyrun, kandirilmaya doyamayan insanoglu icin, Jeff Atwood'dan phishing konusunda sik gercekler: Phishing: The Forever Hack.

(Fotograf)

Imagine all the people -

2007-05-01T16:17:00.000+03:00

Hic kimsenin bilmedigi bir yer olan Darfur'a iki gidim fayda saglamak icin cirpinan Instant Karma, pek sevdigimiz san'atcilarin yaptiklari Lennon coverlarini iceren 2 CD'lik bisey hazirlamis; Pitchfork'ta gordum ben de. 12 Haziran'da Warner Bros'tan cikacakmis. Bilinsin, yeri gelince satin alinsin.

Brown - Blue - Violet Sky

2007-04-26T17:34:00.000+03:00

Mika beyefendi, sunu soylemek isterim ki; kivircik guzel saclarinizin yanisira nefes kesici de bir sesiniz var. Dinledigim sarkilariniz hakkinda da hemen iki laf edeyim; Relax, Take It Easy'yi begenmedim; ancak Grace Kelly ve Love Today'i delice sevdim; Lollipop, eh. Gecen gun yolda yururken "why don't you like me why don't you like me/ walk oUT THE DOOOORR!" diye haykirdim da, nargile icen amcalar gulumsedi; bana dogru yuruyen anketor vazgecip baskasina yoneldi. (Grace Kelly'yi dinlemeyeniniz varsa surada stream etmek vasitasiyle bunu yapabilir.)

Sevgili Mika'nin youtube'daki ve hype'taki yapitlarina birazdan bakarsiniz, simdi sirasiyla Grace Kelly ve Love Today'i izliycez, haydi bakalim.

Yine atti orothpu

2007-03-16T18:20:00.000+02:00

- Soyunma odası konusmalari, 1 -

Simdi siz, bunu okuyanlar, bir kisminiz bilir; ufaktan bir basketbol kariyerim mevcut olup, sevgili universitemin fakulteler arasi ligiyle sinirlidir (1. lig yalniz.). Bugunlerde maclar oynanmaya basladigindan pek sevgili spor salonunda bolca vakit geciriyorum, ve haliyle spor dunyasindan harikulade enstantanelere tanik oluyorum. Kondisyonlarini gelistirmek amaciyla zavalli ogrencilerini kocaman tribunun o basindan bu basina kosturan, cift ayak 20 basamak merdiven cikartan hasta ruhlu antrenorler; yuzu sanki her an infilak edebilecek gibi kizarmis ama hala "103...104...huh...105...aci yok...106..." diye mekik ceken hirsli beden egitimi ogrencileri; antrenmana cikmadan once soyunma odasinda ayna karsisinda saclarina gelinbasi yapmaya calisirken saatler harcayan tuhaf "modern dans"cilar, hepsi cok eglenceli; ancak dun aksam antrenman sonrasi soyunma odasinda takim arkadaslarimdan birinden dinledigim bir sey beni cok eglendirdi, simdi onu anlatacagim - buyuk ihtimalle "ya boyle anlatinca komik olmuyo ama cok komik, valla bak".

Ustumuzu degistirirken konusuyoruz, ertesi gun de mac var, konu oraya ve mac yapacagimiz takima geliyor tabii. Sozkonusu takimda guard pozisyonunda bulunan, karpuzlama attigi halde harikulade bir ucluk istatistigiyle oynayan cirkin bir kiz var (gecen sene sirf bu kizin uclukleriyle yenmislerdi bizi). Bu kiz da birazdan bahsedecegim takim arkadasimla (takim arkadasima TA diyeyim, neden isim vermekten kactigimi bilmiyorum su an, yarin bi gun vazgecersem gercek ismini yazarim) tanisiyor; yani haftasonlari sanirim beraber Spil'e gitmiyorlar ama iste kampus icinde gorusuyorlar ediyorlar falan, neyse.

Bir gun TA ile bu ucluk atan kiz (kendisine UAK diyorum) 525'te karsilasirlar. 525 her zamanki gibi delice kalabaliktir. UAK biraz bagirarak konusur ve peltek bir kisidir. Okul arkadaslari gecen seneki maci kameraya almislardir, ve UAK bu kayitlari izleyisini TA'ya 525'teki herkesin rahatca duyabilecegi sekilde anlatmaya baslar:

"Simdi ben izliyorum kaydi, bakiyorum yine ucluk atmisim. (Araya girmeliyim, 's' harfini ingilizce 'death' kelimesindeki 'th'nin okunusu gibi hayal edin lutfen.) Sen de beni tutuyothun. Ben sutu attiktan sonra sen topu izliyothun boyle havada, sayi oluyo; ondan sonra sen donup 'yine atti orospu' diyothun..."

Eheh, o anda kahkahalara bogulmak guzeldi tabii; ama sonuc ne oldu, bugun macta biz bu kizi yine tutamadik, 8 sayi farkla maci kaybettik, yine atti orospu. Bu da boyle bir animdir evet.

(Fotograflar: 1, 2)

Kank

2007-03-10T00:59:00.000+02:00

Bugun (etrafimdaki bircok insana "ya nasil yaaaa????" diye haykirdigim icin haberleri oldugu uzere) bu yasima kadar AB Rh(+) oldugunu bildigim kan grubumun iki ayri poliklinik laboratuvari tarafindan aslinda B Rh(+) oldugu soylendi, sasirdim, uzuldum. (Ki hala buna inanmiyorum, arastiricam.)

Az once sevgili messenger marifetiyle Mert ile konusurken cocukken dusundugum sacmasapan bir seyi hatirladim: A (Rh negatif, pozitif fark etmez, o zamanlar anlamiyordum onu) grubu kan kizlarin kaniydi, B grubu erkeklerindi, cocuklarin kani AB oluyordu. Kanitim da coktu: Annemin kan grubu A, babaminki B, abiminki B ve benimki de AB idi. Hehah. Anne ben erkeg oldum.

Fakirhane

2007-03-08T22:41:00.000+02:00

Ruyamda ayda 85 ytl'ye kiralik bir ev gordum, hem de Bornova'da. Merkezdeydi, cadde ustu degil ama cok yakindi caddeye. Nasil sevindim o bilincsiz halimle anlatamam. Sonunda yalniz yasayabilecek olmanin huzurunun nasil bir sey oldugunu baya baya anladim, evin icinde gezinirken kafamda butce cikardim hemen, her sey sahane olacakti. Pencerenin yanina yatagimi koyacaktim, hemen yanina kocaman masami, masayla dolap arasinda biraz bosluk kalacakti ivir zivir koymak icin. Salona evdeki eski cekyatlardan birini koyardim, karsisina kucuk televizyon, kitaplar dergiler raflarinda dururdu, duvarlarda, oh. Bir tane de tek kisilik koltuk alacaktim ama, ayaklarimi sallandirip gazete falan okumak icin. Evin icinde sigara icecektim surekli, "yine mi aldin" gibi bir cumleyi duyma kaygisi olmadan her gun eve gelirken kola alacaktim, evde brokoli haslamayacagim icin evin ici haslanmis brokoli kokmayacakti.

Ah iste, o saat 9 olmasaydi da babam beni "kalk hadi geç kaldık!" diye uyandirmasaydi. Veya en azindan, gun icinde bunu anlattigimda, "möhehahahehahahehahah" diye gulmeseydi. Gerci o da hakli, ne desin yani adam, "ahahay aycacim, 85 de komikmis ya, ama istersen bornova'da 400'e var bi tane 2 oda 1 salon (evet emlakcilik yapiyor kendisi), ona tasin sen, 300'unu ben veririm, buzdolabi da benden?" mi desin? Teh.

(Fotograflar: 1, 2)

Olsem bi bardak su vermeyeceksin

2007-02-28T22:58:00.000+02:00

Kuresel isinma ciddiye alinmaya ve bir seyler yapilmaya baslansin. Ornegin yarin aksam (saat farkindan bagimsiz olarak) saat 19:55 - 20:00 saatleri arasinda herkes kullandigi enerjiyi kessin; televizyonu, bilgisayari kapatsin, ne bileyim arabasini durdursun falan. Yapilsin bu. Konuyla ilgili olarak dehsete kapilmak isteyenler Mert Ulas'in su yazisini okuyabilirler, hatta okusun herkes ulan.

Islak Orasi

2007-02-27T16:36:00.000+02:00

Statcounter, Google Analytics, Gmail gelen kutusu, Google Reader, sozluk, Potkal, Zargan, Sesli Sozluk, Last Fm, Hype Machine acik su anda ayri ayri tablarda, Firefox'un bakmaya usendigim surumunde. Bir tane de bos tab var, nereye bakacagimi unuttum cunku. Igrenc program Winamp, yaninda ses kontrolcusuyle birlikte (DFX 8.0) Teoman - Kol Dugmeleri'ni caliyor, yurutuyor, hahah, arakliyor. Baslangic cubugunda Winamp'ın simgesel komsusu (vaay) sevgili Hesap Makinesi; biseyler yapmis, sonucu 590 bulmus. Hemen yaninda rezil program MSN Messenger, tum konusma pencerelerini kapatmis, oylece duruyor. Her an o cubugu turuncu isiklarla doldurabilecegini bilmenin hakli sinsiligiyle, uyukluyor. (oha)

Ustunde "profil olustur" gibi bir sey yazan bir butonun dayanilmaz bir cekiciligi oldugunu dusundum biraz once "bakalim kac kisi tiklamis" diyerek baktigim kendi blogger profil sayfami incelerken. "Beni bastan yarat" gibi sanki, istedigin gibi birisi oluyorsun ya o profilde. O yuzden karsi konulamiyor. Bir avatar yuklerken duraklanip "dur ya daha guzel bisey koyayim, daha artis" deniyor, imeyc klasorleri karistiriliyor, bazen cosulup photoshoplar aciliyor. Web 2.0 marifeti bunlar hep. Etiketti sosyallikti, profillere donusturdu bizi. (- Merhaba, kimsiniz siz? - Biz profil avcilariyiz!)

Yagmur serpistiriyor disarda. Hani sey vardir ya, yagmurlu bir gunde kalabalik bir otobuse binersin, daha biner binmez gozune carpan bos bir koltuk vardir, ama oraya kimse oturmamaktadir; cunku o koltukta su birikmistir biseydir, oturulmaz. Etraftaki herkes en az senin kadar mantikli, senin kadar yetiskin insanlar olsa da o koltugun yanina kadar gidip neden oturulmadigina bakmak istersin; hatta icinden "hahayt, uc bes damla su icin oturmuyorlar, ben sindi koltugu siler otururum oraya ohh" gibi seyler gecer. Koltugun yanina vardiginda elbette orada bir obek bok degil birkac damla su gorursun; ama nedense az onceki cevvalligin gider, "bu kadar kisi oturmamis var bisey herhalde" diye dusunup sakin sakin ayakta durursun, hahahah, cok eglenceli buluyorum bunu.

Bu oturulmayan koltuk eger iki adet yanyana koltuktan cam kenarindakiyse (ki genelde cam kenarindaki olur) koridor tarafindaki saglam koltukta oturan kisi de garip bir sekilde durumu aciklama gorevi ustlenir. Bazilari ayaktaki bir yolcu oraya dogru biraz fazla baksa bile hemen "Islak orasi... Ondan oyle, isterseniz oturun tabi" diye aciklama yaparken, bazilari oturma isteklerinin yogunlugu gozlerinden okunan ayaktaki yolculara ters ters bakarak gozleriyle "Biliyoruz herhalde, islak orasi. O yuzden buraya oturdum ben de. Hallahım ya." der. Veya yorgunluktan ya da kalabaliktan bunalan biri oraya oturmaya yeltendiginde (hep yeltenelim istiyorum, nefis bir fiil bence.) bazilari hemen ayaga firlayarak muzipce gulumserken bazilari hic kimildamayip ustune bir de sanki ahlaksiz teklif almiscasina dusman bakislarla oturma meraklisini suzer. Genellemede sinir tanimayanlar derneginden sevgiler.

(Fotograflar: 1, 2)

Le Grand Content

2007-02-09T23:32:00.000+02:00

ISBN 9760806'da gordum, Clemens Kogler adli yetenek kupunun urettigi bir olay, cagrisimin allahi, muhtesem. "Ay ay ben ingilizce anlamaam" diye dusunmeyiniz, anlarsiniz. Edit: Bu grafikli kümeli gunluk yasam seyiyle ilgili bir blog varmis, bikelime gosterdi sagolsun. Jessica'ya da hi demis olayim bu vesileyle, pek guzel yapmis.

Cifte Tel

2007-02-09T10:49:00.000+02:00

Yeni kesfettigim bir flash oyun: double wires. O kadar anlamsiz ki, zevkten kulaklarim yandi. (Yesillerdeki o dumduz yerde takildim kaldim ben, ordan neden atlayamiyor?)

Arkada da bingalobongelo diye igrenc oyun muzikleri calmiyor, acin Oasis'i oynayin. Konsepte uygun olmasi bakmindan ufak cizirti ve bizirtilar var ama rahatsiz edici degil. Haydi bakalim.

Audio Kereviz

2007-02-03T00:18:00.000+02:00

Yeni blogger eglencesi (ki sobeleme, paslasma, arkadasini gorme, duvar pasi gibi isimleri var) "kendimle ilgili birkac bisey anlatmaca"ya pek sevgili miette sayesinde dahil oluyorum, izleyiniz:

- Yabanci dil ogrenme konusunda hic kimse benden daha hevesli ve daha usengec olamaz, bunu rahatca iddia edebilirim. Yarim yamalak bildigim dillerin sayisi İngilizce disinda dort; oyle ki bana bu dillerden birinde yazilmis bir metin verip "ne yaziyor burda!" deseniz, bes dakika icinde olmasa bile yine de kisa bir sure icinde size donup "ruzgar turbinlerinin arasina sogan koyunca lezzetli olmuyormus" diyebilirim. Ancak yine de bu sahane ozelligimi kimseye soylemem; cunku soyledigim kisi eger yarin bir gun sirin bir tatil beldemizde caresiz bir turist yaklasip "zvantitskaya i brojdevniy?" dediginde "ay sen biliyosun hadi konuskonuskonus" diyerek karnima dirsegini saplarsa oracikta onun canini yakabilirim, ki hic istemem bunu.

- Pencerelerinden en az birinden bir acik otopark gorulebilen bir evde oturmak isterim, ikinci veya ucuncu katta. Mumkunse otoparkin tek bir girisi olsun ve cok da genis olmasin, giris ve otopark. Kucukken oynanan tek karesi bos 3x3 veya 5x5 kareden olusan puzzle'lar gibi, bir anda en dipteki arabanin sahibi gelsin ve otoparkci hemen kafasinda cozum yolunu kursun: "Hmm, simdi once dobloyu ordan cikarip su pejonun yanina koyucaz. Sonra cipi su suzukinin yanina alsak, mavi audiyi de soyle koysak, hah tamam." Ben de bunu yukarıdan izleyeyim, süper.

- Bircok insanin tiksindigi kerevizin yemegine bayilirim. Ustelik oyle "oah kereviz!" diyerek suursuzca yemem; limonu gereginden fazla veya az konmussa bunu fark ederim, patatesler veya kerevizler veya havuclar fazla iri dogranmissa hosuma gitmez, salcalisindansa terbiyelisini tercih ederim (bu "terbiye" konusuna hic girmeyeyim istiyorum.). Kereviz gurusuyum, elestiririm.

Soz sende aylak.

Candiru

2007-01-28T18:35:00.000+02:00

Buralarda bulunmadigindan olsa gerek, Turkce adi olmayan ure tiryakisi bir baliktan soz edecegiz bugun sevgili kozmikler: Candiru.

Digg'te bakinirken Martin Strel'in 4 gun sonra amazon nehri'ni bastan basa yuzme girisiminde bulunacaginin haberini aldim (isim gucum yok gercekten). "Deli ayol ahaha" gibi derin fikirlere kapilmistim Martin hakkinda once; ancak sitede de gordugumuz gibi kendisi daha once de benzer aktivitelerle (Missisipi ve Cin'deki Yangtze Nehri'ni yuzerek gecmek gibi) Guiness Rekorlar seyine girmis. Kendisi ayrica bu "One Man Vs. The Amazon" denemesini (aslinda deneme demeyelim isterim; cunku Martin hirs dolmus, "ya bu nehiri yuzerek gececegim ya da burada olecegim" gibi seyler soylemis.) yagmur ormanlarinin korunmasina ve Alzheimer hastaligina adamis, bunu da buraya sikistirmak istedim.

International Herald Tribune bu mevzuyla ilgili bir yazi yayimlamis, insanlar da okuyup "aa hic candirulardan bahsetmemiiis!" demisler. Simdi bu candiru denilen omurgali (canero da denebiliyor, daha bilimsel ismi Vandellia cirrhosa) sadece Amazon nehrinde yasiyormus. Ure kokusuna mi, yoksa azot gazina mi ne gayet duyarli oldugu icin, suda insan idrarini takip ederek insanin vajinasina/penisine 'kacip' uretraya yerlesiyormus efendim. Baligi oradan cikarmak oldukca zormus, organi kesip bicip tekrar dikmek gerekiyormus, aman aman. Bir yere baglayamamanin dayanilmaz hafifligiyle Martin'e sesleniyorum: Martin, dikkat et abicim.

i see a different you

2007-01-27T18:57:00.000+02:00

Koop adli sahane toplulugu gec kesfetmis (Koop Islands albumu ciktiginda fark ettim ancak), bagrina basmis biriyim ben. Bu yaziyi yaziyor olmama sebep olan sey ise, Koop Islands albumunun itunes Europe versiyonunda bonus track olarak konmus olan I See A Different You (hahaha, hayir, aksine, itunes'dan hayatimda birak bir albumu, bir sarkicik satin almis degilim!).

Biyografilerini okumaya niyetlendiginizde "allahaskina once sunu bir dinleyin" dedikleri Come To Me de bayildigim Koop yapitlarindan; ancak bu I See A Different You beni grubun ziyaretci defterine "kopeginiz olayim gelin" yazdiracak miktarda etkiledi. Siz de etkilenesiniz diye (okuyucuyla konusma seyini henuz oturtmus degilim, kiminle konustugumu bilmiyorum; aslinda teorik olarak kendimle konusuyorum; ama yine de 'siz' demek istiyorum evet, saygilar sevgili kendim.) rapidshare'e upload ettim. Ayrica, Koop Islands'in bir incelemesi surda, ve Koop'un myspace'i de bu.

Simdi tum caresizlere gelsin: I See A Different You. Haydi bakalim.

Yogi Berra

2007-01-22T23:19:00.000+02:00

Dinodream'de Joe Ciardiello'nun sahane bir insan oldugu hakkinda dedikodular okuyunca sitesine bakayim dedim. Pek guzel seyler var, bu da onlardan biri.

Yogi Berra'yi (Ayi Yogi'yi o kadar sevmeme ragmen)(ayrica o gunlerde Ayi Yogi'ye link verebilecegimi hic hayal etmemistim) bu illustrasyonu gorene kadar tanimiyordum. Ayi Yogi'nin isminin kaynagi olan amerikali beyzbolcu, meger boyle aforizmalariyla unluymus. Uzun uzun ondan bahsetmeyecegim, (surda gayet guzel anlatilmis) yogi'yi ogrenmis oldum, illustrasyonu da cok sevdim. Evet.

isin karaca mp3 indir download

2007-01-14T13:40:00.000+02:00

Kendisinin benzersiz bir sesi oldugunu dusunuyorum; ancak soylemek icin neden berbat sarkilar sectigini anlayamiyorum. Mandalinalar, Yetinmeyi Bilir Misin falan gayet ic sikici. Keske soyle seyler soylese hep. Gulumseyisine kurban oldugum, cok cok guzelsin Isin.

A Drinking Song

2007-01-05T02:30:00.000+02:00

Dinle canim, dinle muzik lover'im. Radyo Eksen, Yeni Melek, Helldorado, ah.

bayram molasi

2007-01-02T13:53:00.000+02:00

Hahahah, pazar nesesi gibi bisey bu: (star, vatan) (star'a bakin o daha komik.)

RTE - Kadrolasma varsa, onlar kasarlisini yapti!
D. Baykal - Biz tartismalara bayram molasi verdik.

Palmiye, oh my

2007-01-01T22:26:00.000+02:00

Evet, bu yazimda icimde buyuyen Palmiye sevgisinden dem vuracagim sevgili kozmikler.

Izmir'de, ozellikle Balcova taraflarinda ikamet edenler pek iyi bilirler; Palmiye, Mithatpasa Caddesi'ndeki Ata Caddesi girisi hizasindan baslayip Dokuz Eylul Universitesi Hastanesi'ne kadar olan alisveris merkezi dizisinde yer alan bir yapidir, Koctas ile Migros arasinda bulunur.

Bir hafta kadar once film izlemek icin gidene kadar pek farkinda degildim bu guzelligin. Yakin bir yere film izlemeye, tikinmaya, dedikodu yapmaya gidilecekse Agora'ya gidilirdi, dakikalarca beklenip bos masa bulunur yemek yenir, tiklim tiklim salonda film izlemeye calisilir, bazan Has Kahve'de sacmasapan meblaglar odenerek kahveler icilir (o da French press, filtre olmaz hic) geri gelinirdi. (Hala Teknosa ve D&R ihtiyaci Agora'dan karsilanabilir gerci; ama, hahahayt, ne gerek var ulan.) Artik bitti.

Aksam 9 civari geldik Palmiye'ye, hemen giseye gidip seansin ne zaman baslayacagini sorduk: "Dokuz bucukta efendim." Ooh. Ust kata ciktik, tuvalette ve yiyecek biseyler alirken hic sira beklemedik. Tasarimina kurban oldugum, merdivenleri inip sinemaya girdik. Ses sisteminden pek anlamam, ama rahatsiz edici bir yukseklik/alcaklik veya onun gibi bisey yoktu. Salon cok buyuk degildi, ancak guzel olan su ki, gaaayet bostu (- Bunun saat 9 bucuk seansi olmasiyla bir ilgisi olamaz mi sayin blogger, ovmeye doyamadiniz? - Elbette olabilir). Patlamis misir yiyen insanlardan sadece bir tanesi onu duyabilecegim mesafede oturuyordu, Palmiye'ye hayran kalayim diye ona da sessizce yemesini tembihlemisler.

Bilet fiyatlari ogrenci 7, tam 8 lira olmak uzere gayet yuksekti. Deger diye dusunuyorum.

O tenhalik, o her an karsi kapiya depar atabilme olanaginin varligi beni gercekten etkiledi; bu aksam da kablosuz baglanti haritasini cikarmak uzere Palmiye'ye gittim. Once pek bir yanit beklemeyerek kapidaki guvenlik gorevlisine sordum, ust kattaki pahali bir cafeyi gostererek "orda olmasi lazim ama ucretli sanirim" dedi. Yukari ciktim, gozume kestirdigim sik bir kafeye yaklasip sordum, "elbette hanimefendi, buyrun oturun" dedi guzel bir kadin. Asiri derecede pahali oldugu izlenimine kapildiysam da cafe cok guzeldi, sandalyeler rahat gozukuyordu, oturdum. Ben 54.0 mbps ile bir guzel baglanirken birkac tane guleryuzlu sahane cafe calisani benimle ilgilendi. Frape olmayinca hot chocolate ice verdiler, ictikten sonra ayri ayri gelip begenip begenmedigimi sordular. Ustune cay ictim, hesabi oderken gercekten de pahali bir yer oldugunu ogrendim: 6.5 lira. Acikcasi hic problem degil, o guleryuz, o baglanti hizi olduktan sonra gelirim ben buraya.

Palmiye seni seviyorum. Neydi, Friends Cafe olmasi lazim, seni de Friends.

NOT: Fotograflar gercekten rezalet, hepsini ben cektim.
NOT 2: Palmiye veya Friends'ten kimse bana para odemedi. Boyle bir talebim de yok.
NOT 3: Evet artis bi insanim.

findikli sutlu limonlu ananasli

2007-01-01T03:38:00.000+02:00

Bir suru kisi hakkinda tartismanin uzamayacagini ve enerji harcanmayacagini bilmenin rahatligiyla yerli yersiz bir suru yorum yaptim, yaptik. Babam yanimdaki koltukta oturmus sarki soyluyordu, cok yuksek sesle soylemeye basladigi zamanlarda kalkip mutfaga gittim, su ictim. Sonradan gelen uc kisinin ikisine gicik oldum, en sonunda hepsine birden. Francois Hardy geldi aklima. Dikkatli davrandim, bir noktada kolayi tercih ettim. 24 gun once ayrildigim sevgilimi dusundum. Donuste arabada trafik polislerinden kacmak icin ara sokaklardan gittik. Yine de gecmek zorunda oldugumuz bir kavsak vardi, oradayken bir dukkanin mavi isiklarini gorup heyecanlandim (kimbilir kac milyar olmustur alkollu araba kullanmanin cezasi?). Butun aksam tek bir kat merdiven ciktim sadece. İki kez cikmam gerekti; ama bu yine de bir kat ciktigim gercegini degistirmez. Otopark kapisinin kilidi asla isinmiyor, kilitler asla isinmadigindan olabilir bu. "Çocuklaar, metaller mi isiyi daha iyi iletir ametaller miiii?" "Metallerocaaaam!" Butlu yillar. (burnum tikali)

Kucuk Kiyamet

2006-12-29T19:19:00.000+02:00

- zerre spoiler icermez -

Siteyi cok sevdim; filmi hic begenmedim; Binnur Kaya ve Basak Koklukaya'yi hala delice seviyorum; Cansel Elcin gercekten yakisikliymis, denebilir ilk once. Onun disinda; muzikler yol sahneleri disinda dikkat cekici degildi, oralarda da, eh iste. İlker Aksum biraz da rolu itibariyle sahane gorundu gozume. İslenen konu alisildik degildi; ancak yine de gerilecek, koltuga sabitlenecek bir sahne de yoktu.

-- spoiler --
Alp: (villanın arkasındaki üstünde mezarlık bulunan tepeye bakarak) Ben mezarlığa gidicem yarın. Orda fotoğrafımı çekip MSN'e avatar diye koycam. Kızlar hasta olucak.
-- spoiler --

Cyllit Bang

2006-12-26T00:02:00.000+02:00

- sacmasapan ve hic kimseyi ilgilendirmeyen ruyalar serisi, 1 -

Birisi bana acik mavi bir kutu uzatiyor. "Nedir bu?" diyorum, "Kutu oldu artık bak" seklinde cevapliyor. (Bu kisinin kim oldugunu hatirlayamiyorum.) Bakiyorum, MSN messenger. Kutu haline gelmis hakikaten. cebine koyuyorsun falan. "Oturum acayim bari" diye dusunuyorum. Encarta disinda hic kimse online degil. Parmaklarim reklamlara degmesin diye dikkatli tutuyorum messenger'i.

Encarta'yi tikliyorum (veya parmagimla tiptipliyorum da denebilir), kutunun ustu konusma penceresiyle kaplaniyor: "Welcome back, Sasha!" Hosbulduk canim, ancak havamda degilim. Kapatiyorum pencereyi.

En alttaki Web'de Ara kutucugunun olmasi gereken yerde 3 tane buton var, gercek dugme. Silikon gibi biseyden yapilmis, metalik gri butonlarin altinda tukenmez kalemle sirasiyla dolar, euro ve japonca bisey yaziyor. kutunun on tarafina bakiyorum, butonlarin hizasinda jeton atma yerleri gibi bosluklar var. Haa, butona basacagiz, bize para mi verecek? Tamam, deneyelim.

Euro butonuna basiyorum once, sikir sikir bozuk paralar dokuluyor o bosluktan. "Aehehe" diyerek dolar'a basiyorum, ordan da bir suru dokuluyor; ama bi kismi bakir para ve ustunde Cyllit Bang! yaziyor. Bunlari Kosla'ya bandiricaz, tamam. Altinda Japonca biseyler yazan butona basiyorum, ama calismiyor sanirim o; cunku hicbir sey dokulmuyor.

"Hemen bu paralari harcamayi denemeliyim, eger oluyosa oohh, altin yumurtlayan messenger" diye dusunerek bakkala gitmek uzere evden cikiyorum. (Meseleyi anlamayabilir endisesiyle eve yakin olan ama yavas hizmet veren bakkala degil, cadde ustundeki pratik ve hazircevap olana gidiyorum.)

Gulumseyerek "Bonjour" deyip ocaman buzdolabinin ustunden uzatiyorum butun bozukluklari (bakirlari ayirmistim), "bi winston box". Elindekiler normal yeni turk lirasiymis gibi tezgahin ustunde hizli hizli sayiyor, "iki ikiyuz yapti, 1 lira daha rica edeyim" diyor. Gitti paralar. 1 lira uzatip sigarayi aliyorum. Dukkandan cikinca durakta yolculari almakta olan 554'u gorup "oley kacirmadim" diyerek biniyorum. Huzurluyum.

Beauty is in the eye of the Tiger

2006-12-21T23:44:00.000+02:00

Ah isminden tiksindigim, Tugce'm, bu ne guzellik? New York'larda yasayip dunya vatandasi olasin.

Cim Cim Cim Cim, Hasat Hasat!

2006-12-04T14:49:00.000+02:00

Cim, yesillendirilmek istenen alana ekilen bitkinin adi (daha cok Lolium ve Festuca turleriymis) iken; cimen, kendiliginden yetisen cim anlamina geliyormus. Yaa.

Cevizlibag

2006-11-29T22:11:00.000+02:00

(Semt ve yol isimlerinden dogan mantiksizliklarin farkinda oldugumu belirtme ihtiyacindayim, zira en ufak fikrim yok.)

Sabahin cok erken saatlerinde uyanik oldugum gunlerde (ki genelde evde ayaklarimi dikip cay icerek degil, tiklim tiklim otobuste uyuklayarak) radyo dinliyorum hep. Tabi gazeteler okunuyor ozetleniyor, etrafta neler oluyor bitiyor anlatiliyor, ve elbette o dakikada İstanbul'daki yol durumu belirtiliyor.

- Evet İstanbul'da yol durumunu ogrenmek icin Murat Kazanasmaz'a baglaniyoruz simdi de, gunaydin Murat.
- Nihat gunaydin. Bu sabah İstanbul'da erken saatlerde iki kaza haberi aldik. Okmeydani sapaginin az ilerisinde ve Altunizade kavsaginda meydana gelen kazalar henuz kaldirilmadi. Onun haricinde Cevizlibag - Merter istikametinde yasanan yogunluk...

Ulan ne kadar guzel anlatiyor be? Hayir ses tonundan falan bahsetmiyorum. İstanbul gibi cilginca kalabalik bir yerde yasiyoruz, sabahin o saatinde ise giderken sinir hastasi olmayalim diye adam bize bilgi veriyor. Belki ben evimde oturuyorum kizarmis ekmege surecegim optimum visne receli miktarini ayarlamaya calisiyorum; ama olur da disari cikarsam, ta sehrin obur ucundaki yogunluktan haberdar bi sekilde, nerelerden gidecegini bilen kendinden emin sakin bi insan olarak hedefime varacagim - bu imkani sunuyor adam bana.

Neden? Cunku orasi cokkk kalabalik bir yer, ve orada bir yerden baska bir yere gitmek gercek bir sorun (aferiin). Dusunsene trafik sikisiyor, insanlar saatlerce bekliyor yolda falan. Nasil imreniyorum anlatamam.

Radyoyu ariyor mesela insanlar. Canlari sikilmis, ise gec kalmislar, trafik polislerinden, ehliyetinlerini hangi kurumdan tedarik ettigini merak ettikleri suruculerden sikayet ediyorlar. Ozeniyorum lan.

- Evet bir dinleyicimiz hattaymis su anda, alo?
- Gunaydin Nihat Bey.
- Gunaydin hanimefendi, taniyalim sizi?
- Ben İstanbul'dan Nese.
- Nese Hanim yoldasiniz sanirim su anda?
- Evet su anda Baglarbasi'ndan Mecidiyekoy'e gitmeye calisiyorum, trafik berbat burda, yol calismasi yapiyorlarmis, bu saatte yol calismasi mi olur Nihat Bey, 4 saattir yoldayim ben...

Off... Nese simdi oyle bir sey canlandirdi ki benim gozumde. İstanbul'un muhtesem bir ada sahip bir semtindeki tek basima yasadigim gercekustu super dairemden ciktim, ki cikarken dunyanin en sik kadini oldugumu soylememe gerek bile yok, kucuk (cunku yalniz biniyorum) ama muhtesem arabamla isime gitmek uzere yola koyuldum; fakat İstanbul'da yasadigimdan dolayi trafik sikisik. Arabamin harika ses sistemini aciyorum, radyo dinliyorum, sigara iciyorum, (bu esnada arabada kahve iciyor da olabilirim ama emin degilim) yine de canimin sikintisi gecmiyor. Maasimi aldigimda nerelere yatirim yapacagimi sasiriyorum, ve tabii ki benden cok az daha mukemmel bi adamla sahane bir iliski yasiyorum. Ancak, ah bu trafik...

İste bu yol durumlarini falan dinledigimde İstanbul'dan bilmemkac kat daha az kalabalik olan sehrimde, otobuste (ki o yol en fazla 1 saat surer) cok onemli bi insan oldugum gibi bir hisse kapiliyorum. "Hmm.. Okmeydani'nda kaza varmis, oraya sapmayayim..." diye dusunuyorum.

Diyelim trafik tikandi, hemen kaslarimi catip yolun ilerisini gorebilecekmisim gibi camdan disari bakiyorum. "Acaba Alsancak'tan Bornova istikametine giden yol akici mi?" diyorum kendi kendime, degilse baska yerden gidicem cunku.

Bu sabah yine radyo dinlerken Papa'nin bugun İzmir'e gelecegini duydum.

- Evet dun Ankara'daki temaslarini tamamlayan Papa Onaltinci Benedictus bugun İzmir ve İstanbul'a gececek...
- Oyleyse Alsancak Konak komple iptal bugun. Of kimbilir trafik ne sikisir lan. Alternatif yol arayisina girmeliyim. Hmm... Mustafa Kemal Sahil Bulvari'ndan gitsem, yok oranin girisi kapanir.. Gaziemir otobani... Of allahim ne yapicam...

Nasil havaya girmisim ben. Cok onemli bi insan oldugum icin bu cok onemli sehirde yasiyorum, ve bir baska onemli insan buraya geldigi icin yollar kapaniyor. Of of.

Not: Papa İzmir'e gelmedi, trafik de zerre sikismadi. Neymis, Selcuk'ta Meryemana Kilisesi'nde ayin yonetecekmis. Peh.

Konusmak, Sohbet Etmek

2006-11-28T14:44:00.000+02:00

Kimseyle laflamak istemiyorum.

Cok garip bi ifade, hakkaten. Karsindaki kisiyle arandaki samimiyet seviyesini resetledigine inaniyorum, nedir abi "laflariz?" Ha diyelim, hicbir yakinligin olmayan birisine soylesen; o da ayri bi sogukluk olusturur sanki - hic denemedim, sahit de olmadim zaten buna. (- Mehmet Bey iyi gunler, odama gelebilir misiniz, biraz laflayalim?) Uzatmak istemiyorum, buyuk ihtimalle beceremem de zaten, kimse laflamasin. Laflayacaksa bunu dile getirmesin, dogrudan laflasin.

- ... sonra bi baktim kadin kapida!
- ehaheahehe
- hohohohoh
- neyse gencler ben gidiyorum.
- abi nereye gidiyosun ya lafliyoduk ne guzel?
- bye.
- gene gel

Ouija Board, Would You Help Me?

2006-11-26T14:39:00.000+02:00

Ruh cagirma tahtalarinin tasarimi bir kez olsun aklimdan gecmemisti simdiye kadar. Google grafiklerinden sooyle bir bakayim dedim; bu usttekiler gibi klasik olanlarin arasinda, su iskeletli pek bi hosuma gitti. Sozkonusu aktivite hic ilgimi cekmese de, bunlardan sahane dekor olacagina karar verdim (- Ay inanmiyoram korkmuyo musun bunlarin arasinda, benim ruyama girer vallaa!). Hatta yarin bi gun fazla bos vakitten yere yigilacak konuma gelirsem oturur kendim de tasarlarim lan. Kipling, meraba abi.

Cheaters

2006-11-02T20:33:00.000+02:00

Yine gereksiz bir konuyla burdayim sevgili kozmikler.

Last fm'de eksisozluk grubunun sayfasindaki artikellerden bir tanesi beni bir baska sahane grubun sayfasina goturdu: cheaters. Ne kadar hos yahu, adam acikca "evet abi, hoslandigim kizla neighbour olmak icin gece winamp'i acik birakip yatiyorum" diyor ve kendini gruba ekliyor. Eheh, grup sayfasinda cok sevdigim bir goruntu de müzik asigi sinirli bir subscriber'in sahtekarlara duydugu nefreti dile getirmesi uzerine aldigi sik yanit ve onun ardindan gelen beyhude tartismalar oldu. Hahahah.

Aramiz Boyle

2006-10-17T23:45:00.000+03:00

Otobuste arkamdaki koltuklara oturan onalti onyedi yaslarinda iki kizin konusmasini
dinledim. Aslinda sadece biri konustu surekli. Karsisindaki ne sordu da bu kadar uzuun anlatti bilmiyorum, buyuk ihtimalle "Ee, Murat'la nasil gidiyor, kikikik" demistir.

"Ya kizim var ya, manyak bi cocuk bu. Gecen gun evde oturuyorum, annemler de yengémlere gitmislerdi. Bu arada Murat'la da uc gundur gorusmuyoruz, hani demistim ya matematik sinavindan once ben bunu gordum falan diye. O olay da soyle oldu, simdi sinifta Gulcin var ya, ha sey sey, ondan iki gun once bi mesaj gecti bana bu..."

Iste kiz boyle hararetle anlatirken, arada kullandigi bir ifade bu, el hareketiyle tamamlanmazsa olecek hastaligindan mustarip obeklerden. (teh!)

"... tabi ben kabul ettim, cunku Murat'la aramiz boyle o zamanlar..."

Boyle derken eller sessiz sinema oyununda kelimeye bir ek getirilmesi istendigi zaman sokuldugu sekle sokulur. Soz konusu kisilerin aralarinin bozuk oldugu, anlasamadiklari, veyahut bir sebepten oturu birbirlerine kizgin ve/ veya kirgin olduklarini anlariz.

Eh be. Yani 'aramiz kotu' de, 'aramiz bozuk' de, 'limoniyiz bu aralar' (eheheh) de. Ama 'aramiz boyle bak, cok fenayiz anliycagin' gibi bisey deme. Ki, bes alti yil sonra elinle tirnak isareti de yaparsin, sonra gider eliyle tabanca isareti yapan bir
adamla evlenirsin.

Oh lan.

Phonem by Miller

2006-10-04T13:20:00.000+03:00

Erlend Øye'nin son projesi the whitest boy alive'a duydugum sevgi obegi serpilmeye baslamisken,
sahane bir konser haberi aldim. bu phonem gecen sene ilk kez yapilmis yanilmiyorsam, notwist gelmis, peaches gelmis, eglenilmis bolca. tabi o zaman hic haberim yoktu. gerci haberim olsa kosarak gidecegim konserler degil bunlar. neyse.

iste bu sene de 3 kasim'da the whitest boy alive da phonem'de yer alacakmis (bununla ilgili bir aciklama bulamadim, kaynak sozluk). dort gozle beklemedigim, ama twba'a gore nispeten daha onemli olan bir mogwai konseri var ayin 28'inde. para icinde yuzulurse, istanbul'da gecirilecek gunlerce bos zaman tedarik edilirse gidilir tabi, eheh.

dunya cok guzel bi yer olsun, konserlere gidelim hep.

The Rhythm of Your Breathing

2006-09-26T00:07:00.000+03:00

duygusal bir ibne oldugum icin saatlerdir ayni sarkiyi dinleyip duruyorum.

holding you in the morning
listening to the rhythm of your breathing
feeling such a need
you're everything to me

don't worry what people say
let them gossip, let them guess
no one should feel guilty
for finding happiness

we're so fragile at times
now there's no kissing goodnight
back to back, lying awake
instead of putting things right

when silence falls between us
all we do is miss each other
when the touch of lightness leaves us
all we feel's a lack of shelter

but you're not going to lose me
I'm not going anywhere
this is not the beginning of the end

feeling your fingers on me
skin touching skin
if a defense is what we need
look no further than what we're feeling

when I'm thinking of you
I hope that you can feel it
don't worry what people say
let them guess, let them gossip

but you're not going to lose me
I'm not going anywhere
this is not the beginning of the end

holding you in the morning
listening to the rhythm of your breathing

ah ya...

humanclock

2006-09-15T22:28:00.000+03:00

harika bisey, son derece gereksiz ve super. saati fotograflarla ogreniyorsun, envai cesit saat fotografi var. haha, muthis.

Emmenez Moi

2006-09-15T17:20:00.000+03:00

bu, sarkinin filmde ilk defa duyuldugu sahne. kucuk zac herkesin babasindan ustun gordugu, hayran oldugu babasiyla arabada. babasi direksiyonda, agzinda sigara, gozunde simdilerde tekrar moda olan igrenc gunes gozluklerinden, sarkiyi soyluyor, ara sira ogluna hosnut bakislar atarak. ellerimi kavusturup gulumseyerek izledigim sahnelerden biri bu. (ne devrik cumle kurdum arkadas be)

filmin ozetini anlatir konusunu bildirir gibi bi paragraf:

simdi soyle, 60'larda fransa'da yasayan bir aile bu. aznavour ve patsy cline dinleyen sahane bir baba, spoiler olmamasi acisindan pek bahsetmek istemedigim bir anne ve isimlerinin bas harfleriyle filme adini veren (christian, raymond, antoine, zachary, yvan) bes erkek kardesten olusuyor. C.R.A.Z.Y. adinin bir diger kaynagi da elbette filmde de devamli duydugumuz ve gervais beaulieu (baba) ' nun cok sevdigi patsy cline sarkisi. christian kardeslerin en buyugu, cocuklugundan beri kalin siyah cerceveli gozlukleri var, zac onu "her zaman ve her yerde ne gorse okur" seklinde tarif eder. raymond icki - uyusturucu - seks uclusu arasinda yasamaktadir, surekli borc ister, kufreder ve eger etrafindaysa zac'e saldirir. antoine ailede christian ile birlikte gurur duyulan diger evlattir, sporcu ve aptaldir. zachary, filmin gozunden anlatildigi kardestir. (spoiler ben her ne kadar bir sonuca ulastigini veya onemli bir olayda gectigini gormesem/anlayamasam da zac'in ozel gucleri vardir. yaralari iyilestirir,vs. spoiler) yvan ise hakkinda en az fikrimizin oldugu, sisman kucuk kardestir.

--- burdan sonrasi spoiler icerebilir kosesi ---

zac'in noel gunu dogmus olmasindan kaynaklandigi dusunulen, annesi tarafindan kesfedilen ve plastik kap satan bir kadin tarafindan dogrulanan, yaralari iyilestirmek gibi olaganustu bir gucu vardir. yarasi olan kisiyi dusundugu zaman onun agrisi veya kanamasi (neyse artik) gecmektedir. eve telefonlar gelir, "zaaac! hemen luciano amcani dusun, cok fena kanamasi varmis!" denir, bir sure sonra telefon calar tekrar, "sagolasin evladim, kanama durdu" dendigi duyulur, mantikdisi diyaloglar olusur (white rabbit'in ilk duyuldugu sahne de budur, zac'in yeteneginin ilk uygulamasini aile yemek masasindayken izleriz). bu yetenegini annesinden baska kimse ciddiye almiyormus gibi gorunse de (ki onun da nedeni ayri bence, gelicem oraya da.), bu yetenek yuzunden gosterilen ilgiden midir nedir, diger kardesleri zac'e gicik olur. babanin cok sevdigi, degerli patsy cline plagini kimin kirdigini ogrenmek icin ogullarini karsisina topladigi zaman zac'in "ben yapmadim. bir kazaydi." cumlesinin uzerine kardeslerinin ona bakislarinda da bu nefret ve asagilama gorulmektedir. (diye dusundum ben o anda)

zac cok acayip bir ergenlik gecirir, escinsel olma korkulari ve delice arzuladigi kuzeni michelle'in hayali ile sigara icip hayati sorguladigi david bowie'li gunler gecirir. fotografta gorulen; zac'in, bana kalirsa filmin en rahatsiz edici sahnelerinden biri olan ve oldukca da uzun suren ayna karsisinda son ses david bowie (hangi sarki oldugunu bilmiyorum ne yazik ki) dinleyip ona ozenerek bagira cagira sarkiyi soyledigi sahneden sonra cekilen halidir. birden antoine odaya girer, nefret dolu birkac cumle soyleyip kapiyi carpar cikar. zac pencereye dogru bakar ve disarda kendisini alkislayan, dalga gecen insanlari gorur. (filmin su anda bulamadigim baska bir afisinde kullanilmisti bu)

kendini dansa vermis guzel kuzeni michelle ve onun erkek arkadasi paul ile sigara icerken shotgun'in ne oldugunu ogrenir. yillar sonra christian'in dugununde otoparkta (bu sefer de michelle'in baska bir sevgilisiyle) shotgun yaptiktan sonra salonda duyulan "zac ibneymis la az once otoparkta opusurken gormusler" laflarinin ustune babasi artik delirir. "benim senin gibi oglum yok!" diyerek onu kovar. raymond da mizacina uygun sekilde salonda kavga cikarir.

evden ayrilinca zac kudus'e gider. dedigine gore isa'nin yurudugu yollardan gecmek ilginc olacakmis, bir de tabii annesinin gitmeyi cok istedigi bir yer oldugu icin gitmis. colde yururken fenalastigi anda yanina gelen koylu (artik kimse) onun yuzune gozune su serper, kucuk lord kendine gelir. bu esnada annesini de evde nefes nefese yuzune su carparken goruruz; tipki kucukken gonderildigi kampta gece yatagini islatarak uyanip, yatagini islattigi belli olmasin diye deli gibi dua edip yorganin altina uflerken annesinin de uyanip dua etmesi gibi. bence sey ya, bu zac'in oyle super bi gucu falan yok. yaralarin iyilesmesi falan ona bagli degil. annesiyle aralarinda boyle ozel bi sey, empati-otesi bi sey var.

raymond'la birbirlerinden tiksiniyorlar, bunu filmin basindan itibaren goruyoruz. okuldan kendisini motosikletle alip goturmesi icin (cunku okulda da ona "ibne" diye laf atiyorlar) ona 2 dolar veriyor, hahahah, giderken arkaya dogru parmagini gosteriyor. raymond'la ilgili beni en cok eglendiren sahnelerden biri de zac'in raymond'in odasina saklanip gelen kizlari ve raymond'i izlerken yakalanmasidir, ahahah, raymond'in bakisi, hahahahah.

zac'in buyuyup serpilip babasiyla emmenez moi'yi soyledigi su sahneye bakiyorum da, bi garip oldu bu cocuk ya. daha bi mulayim, boyle sakin, iddiali olmayan bir gorunumu olur, christian kadar degil ama daha az dikkat cekici bir varlik olur diyordum. o ise sanki ibnesin sen suclamalarinin ustune gitmek ister gibi saclarini dikiyor, parlak gomlekler giyip gogsunu aciyor.
fazla uzatmamak ve asil soylemek istedigimi soylemek istiyorum: zac gercekten ibne ve babasinin ogullari arasinda en sevdigi.

the inner life of the cell

2006-09-10T17:42:00.000+03:00

hucre icinde gecen olaylarin harikulade bir canlandirmasi. yalniz nedense fondaki muzik DNA replikasyonu esnasinda iyice duygusallasiyor.

gateway

2006-09-10T04:04:00.000+03:00

yeni kesfettim, gayet guzel bir oyun. ayrica burda bulunsun diye, su salli polisli oyun, sarkitlardan kacmaca ve icinden cikilamayan odalar.

illuzyon dunyasi

2006-09-09T19:35:00.000+03:00

youtube'daki videolarini gorene kadar marco tempest'i hic duymamistim. illuzyonlara olan ilgisi bir zaman "aa iki boyutlu gibi ama uc boyutlu aslinda aa olm bu tek boyutlu?" veya "ba ba ba kagida yaklasinca daireler hareket ediyo!" veya "sen sindi sec karti ama bana gosterme, bak bulucam" gibi seylerden ve edward norton'in filminden ileri gidemeyen bir kisiyim, haliyle cok sevdim bunlari. fizik kuraliymis, insan gozuymus dusunmeyeceksin bunlari. gordugum videolarda marco temiz yuzuyle semsiye kucultuyor, kalem buyutuyor, catidan bir anda iniyor, karnindan ip geciriyor (allahm nasi ya?), televizyonla cambazlik yapiyor. hakkaten bravo marco.

pazar sevisgenleri

2006-09-08T14:25:00.000+03:00

(iki kisi masada oturmaktadir)

adam - ya ben aski yaladim yuttum.. bitirdim aski ben, astim..
kadin (dusunce balonu) - bugunki aklimla doverim simdi

süpermen donuyor

2006-09-07T02:47:00.000+03:00

ahahahah, birebir sozluk'te dolasirken superman donuyor basligini gorunce "oeh" demistim; ama acip baktim, gercekten boyle bi film varmis, yesilcam. ehaheh, tayfun, dunya gazetesi'nde calisiyor. alev'e asik. tayfun'u yillar once bir rokette bulmuslar, yesil bir tasla. hay allahim, ahahahah. izlemek istiyorum.

foobar ikibin

2006-09-04T22:15:00.000+03:00

foobar2000'i hepimiz gormus begenmistik. tasarimini gorunce hayranliktan yere yigilmamistik; ancak yine de sevmistik. ayrica, uc - dort ayri tabta playlist gosterip (ki benim sinirlarim bunlar, birisi cikip "haci yedi playlistten asagisi beni kesmiyor" diyebilir.) shuffle modunu bozmadan current sarkinin ardindan gelmesini istedigimiz sarkiyi ekliyor, bizi sevindiriyordu. (winamp'taki jump to file cilginligindan, zzup diye yarida kesilen sarkilardan, 4687. siradaki sarkiyi 56. siraya alma cabalari esnasinda mouse'ta biriken ter damlaciklarindan sonra bu harikulade bisey olmustur. )

:baharfeyzanciddiyeti:

oncelikle belirteyim, foobar'in winamp'ten devraldigi (devretmekten devrim, yazardan yazarlik) hatalardan birini buldugum icin heyecanliyim.

ne oluyor, sen sarkiyi playlistte tuttugun surece diskteki yerini degistirmeyeceksin. ornegin; incoming dosyasini heyecanla kontrol ettin, bombabomba.mp3 orda. "oley inmis" diyerek genclik heyecaniyla hop playliste attin. bu esnada baska biseyler caliyor tabi. sonra "incoming de doldu tasti be" diyerek icindeki dosyalari yerlerine aktarmaya basladin. bombabomba.mp3'u de alip D:/müzic/YERLİ/enyeni klasorune koydun. gun oldu, devran dondu, shuffle cini gitti bombabomba.mp3'u buldu. bakti, nerde bu dosya, hmm incoming'de, tamam hemen incoming'i acip caliyorum dedi, ama bakti incoming'e, dosya yok? (nereyekoyduysanordadir.ahiahiahi.exe) hemen veriyor hata seyini. "bulamadim, calamadim" diyor. e ama ben seni winamp gibi yapmayasin, sarkiyi playlistte gorduysen, dosya diskte oldugu surece calasin diye yukledim. bilmiyorum gerci mekanizmayi. media player takiminin alayi boyle olabilir, duzeltilemez bir ozellik olabilir bu. bilemiyorum. ama degistirmek istiyorum alabildigine. ordan alip obur klasore, ordan baska klasorlere tasiyabilmek istiyorum. bilinsin.

gevrek bili

2006-07-23T00:08:00.000+03:00

nestlé'nin çikolatalı ve besleyici olduğu öne sürülen, verdiği ufak oyuncaklardan hedef kitlesinin çocuklar olduğunu tahmin ettiğim mısır gevreklerinden almıştım bundan yaklaşık bir ay önce. kocaman bir kutusu vardı, yanlış hatırlamıyorsam bir kısmı farklı bir renge boyanarak tüketiciyi yüzde bilmemkaçının bedavaya geldiğine inandırmaya çalışılan kutulardan biri; kutunun bir köşesinde de o kutuyu satın almamız halinde nestlé'nin hediyesi olarak sahip olacağımız küçük savaşçı oyuncağının resmi (fotoğrafı? hayır hayır, resmi, veya canlandırması. canlandırması mı? ahah, yeni terim ürettim sanırım, sırf bilgisizlikten.) vardı - o da kocamandı. oo, ne kadar da büyük ve güçlü bir savaşçıydı kimbilir! hem sabahları pratikçe hazırlanabilen besleyici (günlük vitamin, mineral [bunlar da hep arka arkaya söylendiğinden benzer veya aynı şeyler olduklarını düşünürdüm eskiden - evet şimdi moleküler yapılarına kadar biliyorum, harika bir insanım çünkü, tapının bana.], protein ve bilmemne ihtiyacımızın yüzde ohoo kadarını karşılıyor) ve lezzetli (günlük konuşmada da hiçç kullanmam bu kelimeyi) bir şeyler yiyecek, hem de o heybetli, güçlü, oynaması zevkli ("oynaması" kelimesinde kesinlikle anlatım bozukluğu var; ancak konunun "eşşek sıpası" meselesine dönüşmesini istemediğimden ve başka bir kelime orada daha güzel durmayacağından bunu kullanıyorum) savaşçıya sahip olacaktık. dikkat! savaşçı oyuncağına değil, savaşçıya sahip olacaktık. çocuk-oyuncak-çizgifilm-macera piyasasını pek takip etmediğimden savaşçıyı tanımıyordum, ama emindim onun harika bir karakter olduğundan.

mısır gevreğini bir süre sonra açıp yemiştim; ama o anki açlıktan, gevrekleri yeme isteğinden midir nedir, içinden çıkan savaşçıyı kaldırıp attığımı düşünmüştüm. aslında daha sonra aklıma bir kez gelmişti savaşçı, "kimbilir hangi çöpte" deyip aklımdan çıkarmıştım onu. ne yapabilirdim, güçlü bir adamdı o, savaşçıydı, başının çaresine bakardı.

bugün İyul'le telefonda konuşurken savaşçıyı ellediğimi fark ettim, omuzlarını sündürmeye çalışıyordum. fakat o kadar küçüktü ki gücümü sadece omuzlarına uygulayamıyordum. minicik, plastik bişeydi. savaşçı olduğu için omuz genişliğinde açılmış, sayesinde yere sağlam bastığı belli olan iğrenç bacaklarını pense gibi sıkmaya çalıştım, olmadı, kıpırdamadı bile bacakları. yoruldum, bıraktım.

şimdi de ellerini göğsündeki kumaş parçasının üstüne koymuş, yüzünde acı ifadesi, kıpırtısızca duruyor klavyenin önünde. adı şey olsun bunun, bili. Billy ya da Billie ya da Bill değil, "bili". ehehe. bili.

Kokain ve Genetik Modifikasyon

2006-06-01T22:52:00.000+03:00

simdi kokain denen madde musveddesini hepimiz biliyoruz. bu sey, uyarici (kafa yapici desem daha samimi olur, ancak “o ne oyle be” der; metnin bundan sonraki kisminda ingilizcesi "stimulant" olan bu kelime icin "uyarici" sifatini kullanacagimi belirtirim.) etkisini dopamin adli canimiz norotransmitterimiz uzerinden gosteriyor. Soyle ki: dopamin tasiyici proteinler var (gavur “dopamine transporter” diyor.), bunlar dopamini hucrelere tasiyor tabii. “lafi amma dolandirdin, kokain ne ediyor bu dopamine, tasiyiciya? Soyle lan.” Der gibisiniz. Evet, iste kokain, bu dopamin tasiyiciyi bloke ediyor. Kokain icen insanlarin “uyarilmasi” (ehehe, kafalarinin bi milyon olmasi yani) da bu yuzden olmakta.

Ohio Universitesinden Howard Gu ve birkac meslektasi kokain bagimliliginin onune gecebilmek icin cesitli yollar bulabilecekleri birtakim arastirmalar yapmislar. Diyorlar ki, kokain dopamin tasiyicisini bloke ederek etkisini olusturuyorsa, o zaman, duz mantikla, eger bloke edemezse etki metki gosteremez? İste buradan yola cikarak farelerin genlerinin dopamin tasiyicisini kodlayan kismini manipule edip farkli tur bir tasiyici sentezlenmesini saglamislar. Bu yeni farelerde, dopamin tasiyicisi kokaine direncliymis, yani kokain tarafindan bloke edilmiyor, ustelik bir yandan asil gorevi olan dopamin tasimayi da surduruyormus. Hayranlik verici. Test icin normal genlere sahip farelerle modifiye dopamin tasiyicilari olan fareleri bir araya toplamislar. Deney kutusunu birkac odaciga ayirip buralarda onlara farkli gunlerde, bazilarina sadece tuz, digerlerine de degisen dozlarda kokain olmak uzere enjeksiyon yapmislar. Deneyin ilk ve son gunlerinde de tum farelerin deney kutusunda dolasmalarina izin verilmis ve fareler dolasirken cekilen video kayitlari incelenmis.

Normal genlere sahip olup kokain enjekte edilen fareler daha cok onlara kokain verilen odalara gitmisler, ancak modifiye tasiyicilara sahip farelerin boyle bir yonelimleri olmamis. E hayvan tadini aldi tabi kokainin, bir daha icmek, bir daha ucmak istiyor. Ayrica kokain verilen normal genli farelerin, tuz verilen normal ve modifiye tasiyicili farelere gore cok daha hareketli oldugu, dolasirken bunlardan yaklasik bes kat daha fazla mesafe aldiklari gozlenmis. İlginctir, modifiye tasiyicili ve kokain almis fareler ise sadece tuz almis normal ve modifiye tasiyicili farelerin aldigi yolun yarisini almis. Goruyorsunuz, kokain normal dopamin tasiyiciyi nasil da bloke edip fareyi “uyariyor”, oysaki modifiye edilmis dopamin tasiyicida ayni etkiyi yapmiyor? Hicbir sey almamis farelerin yaninda hareketleri yavas bile kaliyor, yani kokain anormal dopamin tasiyicilarla karsilastiginda normalde yaptigi uyarici, costurucu etkinin tam tersini yapiyor, insani sakinlestiriyor!

“Simdi dopamin tasiyicilar kokainin etkisini gostermesi icin hedef molekullerse, onu bloke ettigi zaman “kafa guzellesiyor”sa, o zaman hic dopamin tasiyici olmadigi durumda kokain de bloke edecek bir sey bulamaz ve etkisini gosteremez? Oley allahim bulduk!” diye dusunen arastirmacilarin genleriyle oynadiklari farelerden bir onceki calismasi buymus. Dopamin tasiyiciyi yok ettiklerinde kokain etkisi olusmaz diye dusunmusler, ancak oyle olmamis. Dopamin tasiyicisi eksikligi farelerin beynine buyuk zarar vermis ve artik beyin kendi kendini nasil onardiysa, farelerde yine kokain etkisi olmus, fareler yine “ucmus”. (ah ya.)

simdi bu kisiler aslinda sahane bisey yapmislar. Yani eger genlerini modifiye edip sentezlettirdikleri yeni-tur-dopamin-tasiyicisi gibi bir ilac bulabilirlerse (parayi kirmazlar hayir. Bilime buyuk hizmet etmis olurlar. Biz de sizlanmayiz “uyusturucu kullanma yasi 4’e dustu!” diye. Ama bir miktar para kazanacaklari kesin tabi. Ehe.) sahane olur. Howard gu da bunu soylemis. Bir sonraki calismalari bu imis. Bir madde bulacaklar, hem kokaine direncli (e kokain bunu bloke edemeyince kafa yapamayacak ve insanlar kokain almayi birakacaklar, fevkalade) olacak , hem de dopamin tasima gorevini yapacak. Evet. Destekliyorum. (nasil destekliyorsam artik?)

Allahuekber Kraterleri

2006-06-01T22:14:00.000+03:00

astronominin nabzini tutmuyorum elbette; ancak bu olaydan yeni haberim oldu. arkadasim google mars bu ya. dunya degil, ay degil, mars. iki tane robot var simdi orda, spirit ve opportunity diye (isimlerinin nasil kondugunu anlamam bunlarin hic. apollolar hadi tamam, tanri neyin, insanoglu dogayi kesfediyor, felsefik melsefik. ancak spirit ne? opportunity ne? ogrenmek istiyorum.
NASA'nin sitesinde de imeyc ustune imeyc var, 3D'si, panoramigi. ancak kenarina "su yuzden de
spirit koyduyduk bunun adini, anisi var biliyomusun.. bak yine duygulandim, teey tey ustunde
yesil kazak vardi o gun aynur'umun..." gibi bir not dusseler ne hos olur.)iste NASA da bunlarin yazilimlarini guncelleyecekmis de. burasi muhim degil de, yahu adamlar mars'i gosteriyorlar bize?

arizona universitesinden Noel Gorelick ve Michael Weiss-Malik adli NASA arastirmacilari guclerini google ile birlestirmisler. google resmi blog'undan ogrendigime gore olayin diger anlamli yani da, google'in, yillar once mars'ta kanallar bulundugu fikrini one suren, "abi canlilar var orda serefsizim, gel gel,
bak su teleskoptan, bunlar kanal mi degil mi, bak haci!" diyen percival lowell'in dogumgunu olan 13 mart'ta google mars'i ortaya cikarmasi. ne kadar guzel ya, yillar once "abi simdi baktim teleskoptan, bunlar kesin kanal! buldum abi! canlilar var orda da! ehoeleo!" cigliklari "tsehehe, lan alem adamsin" seklinde karsilanan adamin yuzellibirinci dogumgununde dunyadaki herkes istedigi an mars yuzeyine bakabiliyor. hayranlik verici.

google'i seviyorum lan.

"DSÖ"

2006-05-27T23:13:00.000+03:00

anadolu ajansi bile bu yanlisi yapiyor, neden acaba?

abi dunya saglik orgutu var, orjinal adi world health organization; yani WHO. ama bir metnin icinde bunu kullanacaklari zaman hoop hemen "dsö" yapiyorlar, dunya saglik orgutu ya, hemen "dsö". lan "dsö" diye bir sey yok. "denizli sevisgenler orgutu" gibi bisey olsa, onlar da kisaltma olarak dsö'yu benimsemis olsalar, onlardan bahsederken kullan sonuna kadar (boyle bir orgut varsa kendilerinden ozur dilerim), ama dunya saglik orgutunden bahsediyorsan WHO demen gerekiyor! ofh be. dsö degil abi, who. cok kolay. w - h - o.

Human Immunodeficiency Virus

2006-05-26T21:33:00.000+03:00

HIV'in nerden geldigini bulduk diye seviniyorlar. -belki cok ilkelce bir ifade olacak, ama mevzuya hakim degilim- kamerun'daki sempanzelerde HIV'in birebir aynisi olan viruslere rastlamislar. insan heyecanlaniyor tabii. onlardan avcilara ve bu sekilde insanlara gecmis olabilecegini dusunuyorlar. bilemiyorum, AIDS meselesi biraz ilgimi cekiyor, bu yuzden bu gelismeyi buraya not dusmek istedim. yoksa bilmiyorum gercekten onemli bir gelisme mi, AIDS'in kokunun kazinmasinda son bir ay mi.

ikileme meselesi

2006-05-26T21:20:00.000+03:00

tiksindigim ikilemeler var.

ikileme dedigin sey, dili zenginlestiren, hatta tat veren yapilardan biri, bir nevi dilin "kivrak"ligi degil midir? ("degildir" desen kalakalacagim, evet.)

aynen oyledir. turkcede bircok nefis ikileme vardir dogadaki seslerin taklit edilmesinden olusturulmus olan. bayilirim onlara. fokur fokur bayilirim. fisir fisir, ve elbette tikir tikir.

ancak "aksam aksam" kadar anlamsiz buldugum ve gordum yerden kesip cikarmak istedigim bir ikileme daha yoktur. aksam aksam ne oluyor arkadasim? uyuz musun? git, konusma artik. "aksam aksam basima is cikarma"ymis. yok ya? noldu aksam olunca? samimiyetsizligin son raddesi. "aksam aksam"mis. bak sinirlendim yine. ck ck ck.

meric

2006-05-26T20:54:00.000+03:00

turkude "meric'in azgin suyu/ aramiza girdi..." diye bir kisim var. nasil etkilendiysem? turkunun oynak da bir ritmi var aslinda, hic oyle huzunlenilecek bir melodi de degil. sanirim nehir kavramina ve insan ismi olarak meric'e duydugum hayranliktan, nehrin bulundugu sehir ile bile ufacik ilgim bulunmamasina ragmen, bir anda duygulandim bunu duyunca. abi meric'in azgin suyu ya... muhtesem metafor... alkisliyorum... babuba...

vindovz ikspe

2006-05-26T20:08:00.000+03:00

ahahah, bunu bildirgec'te gordum. biraz "turkler x yaparsa..." turevi bisey, ancak eglenceli. her tarafi da aktif, hos bir olay.

blow out

2006-05-23T20:00:00.000+03:00

yarisina bile varmadan sikilip ciktigimiz bir filmdi. bir fotografcidan bahsediyordu, cok eskiydi ve cok sanatsaldi. "hocu ben bagimsiz seviyorum yea" derdik biz, yine de fazla sanatsaldi. "oeeh gozlerim sikildi be. yuru babus, sahile gidelim ya."demisti merdivenlerden inerken. guldum, sigarayi uzattim. kalabalik caddede guleryuzlu kizlar kola dagitiyorlardi. susamistik, iyi geldi. elimizde yarilanmis kolalar ve ustumde utandigim dar tisortum, fotografimizi cektik. fotografta bolca gunes vardi. yine de hosuma gitmisti fotograf, nasil oturmustuk o daracik yere.

sarkisini da cok severdi. tedirginligi anlatirdi ona gore. baslarda ve sonlardaydi. nadiren dinlerdi. "acayim mi?" deyince karsi cikardi her seferinde, konuyu degistirip yarismalardan bahsederdi. bir suru fikri vardi. bunun yanisira basariliydi da, ama utanirdi yuzunu gostermekten. bir internet baglantisi ve yeterli yiyecekle onu odasina kapatsam tum italya'yi gezmemiz icin yeterli parayi kazanabilecegine inanirdim.

pazartesi sabah

2006-05-23T00:00:00.000+03:00

yahu unutmustum bu sarkiyi ben. "sut almaya cikmis olabilecegini
dusunmustum" yalinliginda anlatilmis bir aldatilma sarkisi; monday
morning 5:19 . guzel. tekrar dinleyeyim. ayrica, iyul seni seviyorum.